Filed under: Uncategorized
ไทรตั้นเป็นโปรดั๊กชั่นเฮ้าส์ทำโฆษณาที่ร้อนมากๆในเดือนมีนาคมและเมษายน ก็ร้อนแทบตาย (แอร์ไม่ค่อยดี) บางทีอาจจะเป็นที่ตัวฉันเองที่ทนร้อนไม่ค่อยได้ ไทรตั้นเวลาโพล้เพล้จึงน่าสนใจมากกว่า กลางวันไปโดยปริยาย
เป็นมุมที่ทุกคนมักจะมายืนสูุบบุหรี่ มุมนี้เป็นมุมที่เห็นลวดลายบนเพดานชัดมาก มันเป็นลายสะท้อนจากต้นดอกลั่นทมที่ปลูกอยู่ด้านล่าง สังเกตจากเวลาที่ถ่าย จะแตกต่างกัน ทำให้เกิดค่าของสีที่แตกต่าง ฉันชอบลวดลายและน้ำหนักสีอันเกิดจากผลกระทบทั้งหมด มันยอดเยี่ยมมาก ให้ความรู้สึก กึ่งกราฟฟิกโมเดิร์น ฉันเองไม่ได้จัดเป็นผู้เชียวชาญเรื่องกราฟฟิกอะไร แค่เคยเรียนกราฟฟิกตอนปริญญาตรี แต่ในเบื้องลึกฉันมีความคิดแแบบจิตรกรรมมากกว่า มันอาจถูกตัดทอนออกไปจากกว่าจาก detail ที่ฉันไม่ชอบในบางจุด เวลาฉันได้แรงบัลดาลใจจากสิ่งใดก็ตาม ฉันมักแอบคิดถึงคุณแม่ ถ้าฉันไม่มีคุณแม่เป็นผู้หญิงคนนี้ฉันคงไม่เป็นแบบนี้ ซึ่งฉันภูมิใจจริงๆ หลายคนชอบบอกว่าฉันประสาท บ้า เวียร์ต ไร้สาระ แต่บางคนยังเดินไม่ถึงครึ่งทางของสิ่งที่ฉันเจอเลย ดันมาว่ากัน แต่ฉันกลับภูมิใจในความ independent ของตัวเองอันได้ส่วนผสมสำคัญจากผู้หญิงผมสีขาวคนปัจจุบัน แม่ฉันเป็นเด็กช่างศิลป์และจิตรกรรมภาพพิมพ์ของศิลปากร ที่เป็นผู้หญิงคนเดียว ในตอนนั้น.. แม่ถ่ายทอดมุมมองอะไรบางอย่างออกมาสู่ฉัน ฉันรักและดันหวงมากซะด้วย จากภาพทั้งสี่ภาพนี้ มันจะเติบโตไปเป็นงานอีกชิ้นของฉันแน่ๆ ฉันชอบมันมากจริงๆ
เราไม่รุู้ว่าจะมีใครเห็นภาพนี้แล้วเกิดแรงบัลดาลใจอะไรบ้างรึเปล่า
No Comments Yet ห่างไกล
ใส่ความเห็น
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>



